a scary true to life story... ay grabe..

kahapon, december 10, 2008. galing lang kami dun sa bahay nina Diane (celebration ng 40 days nya). iniwan namen si Kai dun sa bahay dahil aantayin pa nya ang sundo nya. kami naman nina Rozan, Mere, Mabs (at ako, si luti), respectively, naglakad na kami papunta ng kanto para sumakay ng jeep (si Rozan para mag-antay kay yaya).

ok..
rewind ng saglit dun sa pagpapaalaman namin...

habang nagyayakapan kame/ beso-beso kay Kai..
(in no particular order:)

mabs: meow meow! (babay ata)
kai: meow meow!!!
mere: meooow!!! meow! meow!
rozan: meow meow!
luti: aw aw.. aw-aw

naglakad na ang 4 [in order: rozan, mere, mabs (na may hawak na pangkabuhayan showcase na mga de-lata at hamon) at si luti].

pero, nagpatuloy pa rin ang mga pagpapakyut kahit wala na si kai....

meow! meow! aw! aw! meowmeowmeow!...... and so on...

sa sidewalk naglalakad ang lahat maliban kay mabs.

si rozan at si mabs.. may kung anu-anu atang dinadakdak na nalimutan na ng nagsulat
well, actually, lahat naman ay dumadakdak ata nun..

si mere, sabi kay mabs "tabi ka nga dito baka mahagip ka nyan"

si luti, bumanat,  "oo nga, baka masayang yung mamon(/hamon dapat)!"
 
tawa na sila ng tawa dahil yun pa ang naisip at hindi si mabs.. mali pa, hamon un at hindi mamon.

tas madilim na yung part sa street na nilalakaran nila...
tas biglang may nanggulat na boses lalake sa tabi nila, (sa gate na nadaanan nila) na tonong nanggugulat, nananakot at nag-aamok.

"HOY! HOY! HOYHOYHOY!!!!!!!" --- at aso pala sya...

tilian kami nun....
wehehehe...
kagulat talaga... at talagang kakatabi lang ni mabs sa sidewalk nun e...
si mere, parang naiwan daw ang balakang nya sa gulat...
wahahah... henewi... tawa kami ng tawa dun after...
at nahirapan akong maka-get over...
ahahaha...

ang ironic nu?